تبلیغات
وبلاگ نماز - پرسش و پاسخ نماز 1
  •   
  •   
  •   
  •   

خبرنامه

  • با عضویت در خبرنامه می توانید جدیدترین مطالب وبلاگ را در ایمیل خود دریافت و مشاهده کنید

    بعد از درخواست اشتراک ایمیل خود را چک کرده و لینک فعال سازی را تائید نمایید

آخرین مطالب

لوگوی حمایتی ما

  • وبلاگ نماز
    وبلاگ نماز | کلیپ, احکام, آداب, احادیث, نرم افزار

    ,وبلاگ نماز , کلیپ, احادیث , دانلود کتاب , احکام نماز , آثارواسرار نماز,داستانهای نماز, شیوه‌های دعوت به نماز, گالری تصاویر, نرم افزار, آداب نماز, نماز اولیاء وابرار, پرسش و پاسخ نماز

    حمایت ما با قرار دادن کد لگو ما در سایت و وبلاگ خود


امکانات وبلاگ

سایت مراجع تقلید

  •  آیت الله سید علی خامنه ای (مد ظله العالی)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله جواد تبریزی (رحمة الله علیه)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله محمد تقی بهجت (رحمة الله علیه‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله نوری همدانی (مد ظله العالی‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله لطف الله صافی (مد ظله العالی‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله ناصر مکارم شیرازی (مد ظله العالی‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله سید علی سیستانی (مد ظله العالی)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله سید علی خامنه ای (مد ظله العالی)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله جواد تبریزی (رحمة الله علیه)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله محمد تقی بهجت (رحمة الله علیه‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله نوری همدانی (مد ظله العالی‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله لطف الله صافی (مد ظله العالی‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله ناصر مکارم شیرازی (مد ظله العالی‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله سید علی سیستانی (مد ظله العالی)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله سید علی خامنه ای (مد ظله العالی)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله جواد تبریزی (رحمة الله علیه)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله محمد تقی بهجت (رحمة الله علیه‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله نوری همدانی (مد ظله العالی‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله لطف الله صافی (مد ظله العالی‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله ناصر مکارم شیرازی (مد ظله العالی‌)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)
    اااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
     آیت الله سید علی سیستانی (مد ظله العالی)

  • پرسش وپاسخ نماز 1

    نماز بدین جهت ستون دین است كه بدون آن، دین معنا و مفهومى نخواهد داشت؛ همان‏گونه كه خیمه بدون ستون، برپا نخواهد بود. نماز عبادتى است جامع و فراگیر و به مثابه ستون و پایه خیمه است. خاصیت بسیارى از عبادت‏ها و دستورات دینى (مثل زكات، حج، جهاد، روزه و...) در نماز جمع شده است. زكات، امتحان میزان عدم دلبستگى به مادیات و گذشتن از امور دنیایى است و در نماز نیز نمازگزار از همه چیز درمى‏گذرد و به خدا توجّه مى‏كند «مالك یوم الدین». در روزه، بعضى از امور بر انسان حرام مى‏شود و نماز نیز چنین است.

    شاید علت این كه از نماز به‏عنوان ستون دین یاد شده، این باشد كه قبولى همه اعمال، بستگى به پذیرش آن دارد و در مقام مثال مانند ستون یك خیمه است كه اگر خیمه، ستون نداشته باشد، هرگز پابرجا نمى‏ماند. مسلمانى كه نماز نخواند و یا به نماز اهمیت ندهد، اسلام و مسلمانى‏اش مانند خیمه بى‏ستون است.

    نظام تربیتى، سیاسى، اقتصادى و اخلاقى اسلام مبتنى بر نظارت درونى و تقوا است؛ یعنى، یك مسلمان بیش از همه چیز، خداى یگانه را مدنظر دارد و او را ناظر بر اعمال خویش مى‏داند و معتقد است معاد و قیامت بر سر راه او قرار داد.

    در این نظام، نماز نقش یادآور و هشدار دهنده‏اى را دارد كه هر روز و هر شب، این مهم را یادآورى كرده، انسان را از خطر فراموشى حقیقت باز مى‏دارد. در نتیجه نقش بسیار موثرى بر كنترل درونى انسان دارد؛ چنان كه خداوند فرموده است. «اقم الصلاة ان الصلاة تنهى عن الفحشاء و المنكر و لذكر الله اكبر(عنكبوت (29)، آیه 45)؛ نماز را به پادار كه نماز آدمى را از كارهاى زشت و ناپسند باز مى‏دارد و همانا ذكر و یاد خداوند، نتیجه بزرگ‏تر است». بنابراین نماز بدان جهت تشریع شده كه آدمى، خود را فراموش نكند و بداند كه بنده خدا است. نماز مانند چراغ‏هایى است كه در فواصل معینى در تاریكى، روشن مى‏شود؛ تا كسى كه در راه است، آن را گم نكند و دچار لغزش و انحراف نگردد.


    پاسخ : براى هر نمازى وضوى جداگانه لازم نیست. با یك وضو تا زمانى كه باطل نشده، مى‏توان هر مقدار مى‏خواهیم نماز بخوانیم 

    توضیح المسائل (محشى - امام خمینى)، ج‏1، ص: 202



     آنچه واجب است همان «تكبیرة الاحرام» است؛ ولى مستحب است قبل از آن شش تكبیر گفته شود؛ بدین ترتیب:

    سه تكبیر را پشت سر هم بگوید و این دعا رابخواند:

    «اللهم انت الملك الحق المبین، لا اله الا انت، سبحانك انى ظلمت نفسى فاغفرلى ذنبى انه لایغفر الذنوب الا انت».

    سپس دو تكبیر دیگر بگوید و بعد از تكبیر پنجم این دعا را بخواند:

    «لبیك و سعدیك و الخیر فى یدیك و الشر لیس الیك و المهدى من هدیت، لا ملجأ منك الا الیك، سبحانك و حنانیك، تباركت و تعالیت، سبحانك رب البیت».

    و بعد دو تكبیر دیگر بگوید - كه ششم و هفتم محسوب مى‏شود - و بعد این دعا را بخواند:

    «وجهت وجهى للذى فطر السماوات و الارض عالم الغیب و الشهادة حنیفاً مسلماً و ما انا من المشركین، ان صلاتى و نسكى و محیاى و مماتى لله رب العالمین لاشریك له و بذلك امرت و انا اول المسلمین».

    قابل ذكر است كه تكبیر هفتم همان «تكبیرة الاحرام» است و بعد از این دعا، «حمد» شروع مى‏شود(تحریرالوسیله، مترجم، ج 1،ص292؛ مفتاح‏الفلاح،ص80).


    «توجه به خدا» روح نماز است. نمازى كه از این جوهره اساسى بى بهره باشد، كالبد بى جانى است كه ارزش آن بسیار ناچیز می ‏باشد. درست به همین جهت است كه رسول خدا(ص) می فرماید: «كم من قائم حظُّه من صلاته التعب و النصب(المحجةالبیضاء، ج 1، ص 366.)؛ چه بسا نمازگزارى كه از نماز خویش، جز مشقت و رنج بهره‏اى ندارد». 
    حال ممكن است سؤال شود: ما كه هر چه بیشتر سعى می ‏كنیم، در نماز حواس خود را جمع كرده و به خداوند توجه كنیم، كمتر موفق می ‏شویم؟ آیا به راستى چاره‏اى وجود دارد كه ما را در رسیدن به این جوهره اساسى - كه روح نماز است - یارى رساند؟ اگر تصور شود چیزى مانند شربت و كپسول وجود دارد كه به راحتى میل شده و یك شبه همه كارها رو به راه گردد، قطعاً جواب منفى است؛ ولى اگر كسى مرد میدان عمل باشد و خود را براى یك كارزار جدى و طولانى مهیا كند، جواب مثبت است. 
    توضیح: اگر صفتى یا حالتى براى انسان ملكه شود، آن صفت یا حالت در همه صحنه‏ ها و تمام شؤون زندگى، خود را نشان داده و آدمى را رها نمی ‏كند. كسى كه در كوچه و بازار، كلاس و مدرسه، محیط خانه و محلّ كار، یكسره به یاد خدا است و از او غافل نیست؛ بدون تردید در نماز نیز حواسش را جمع كرده، از خداوند غفلت نمی ‏كند. بر خلاف كسى كه در محیط خانه، محل كار، كلاس، مدرسه، كوچه و بازار از خدا غافل است و یكسره، سرگرم مسائل مادّى و روزمره زندگى دنیایى است و دلش متعلق به غیر خدا مى‏باشد. بى شك چنین كسى نمی ‏تواند در نماز قلب خود را متوجه خدا كند؛ بلكه دلش دنبال همان چیزى است كه قبل از نماز، در پى آن بود و وجودش گرفتار در باتلاقى است كه قبل از ورود به نماز، غرق در آن بود. 
    خداوند در وصف بندگان مؤمن خویش مى‏فرماید: «رجال لاتلهیهم تجارة و لابیع عن ذكر اللّه( نور(24)، آیه 37.)؛ مردانى كه آنان را هیچ تجارت و معامله‏اى از یاد خدا باز نمى‏دارد». 
    وقتى كه كسب و كار، آنان را از یاد خدا باز ندارد؛ بدون تردید موقعى كه وضو می ‏گیرند و رو به قبله می ‏ایستند و نماز می ‏گزارند، از خدا غفلت نمى‏كنند. بر خلاف ما كه قبل از ورود به نماز، در امور روزمره زندگى غرقیم و وقتى هم كه به نماز می ‏ایستیم، نمازمان نیز رنگ و بوى این امور دارد. اولیاى خدا و بندگان مخلص حقّ،نماز خویش را برداشته، آن را با خود به محیط كار و بازار می ‏برند. در آنجا هم كه هستند، مشغول نمازند و به قول باباطاهر «خوشا آنان كه دائم در نمازند«؛ ولى ما كسب و كار و درس خویش را برداشته، با خود به فضاى نماز می ‏آوریم. نماز هم كه مى‏خوانیم، باز دنبال هدف گمشده خود هستیم. 
    بارى اگر صادقانه قصد آن داریم كه در نماز، دلمان متوجه به خدا باشد و از او غافل نگردیم؛ باید كار را قبل از نماز شروع كنیم و در همه جا و همه حال، به یاد او باشیم و از او غفلت نكنیم. بى شك اگر چنین توفیقى را به كف آوریم، دلمان در نماز، متوجه خدا خواهد بود؛ وگرنه خیر. 
    مرحوم علامه طباطبایى(ره) در اواخر عمر با بركت خود - موقعى كه در بستر بیمارى افتاده بود - در جواب شخصى كه از آن جناب از چگونگى تحصیل حضور قلب در نماز پرسش كرده بود، چند بار با عنایت خاصى فرمود: »مراقبه، مراقبه، مراقبه». 
    مراد آن بزرگوار از عبارت مزبور، این است كه اگر می ‏خواهید در نماز حواستان جمع باشد و از خدا غافل نشوید؛ باید در طول شبانه ‏روز وقتى كه به كارهاى دیگر اشتغال دارید، اهل مراقبه باشید؛ زیرا اگر این حالت ملكه شما گردد و چنین صفتى بر شما غالب آید، در نماز نیز این حالت محفوظ خواهد ماند. همان‏طور كه اگر در طول شبانه ‏روز، از یاد خدا غافل باشیم و غفلت از حق در دل ما رسوخ كند، در حال نماز نیز چنان خواهد بود و از آن خلاصى نخواهیم داشت.
     
    آنچه در تاریخ در مورد حضرت على(ع)، امام سجاد(ع) و برخى دیگر از ائمه(ع) نقل شده، آن نیست كه هر شب هزار ركعت نماز می ‏خواندند ؛ بلكه در مواقعى و در بعضى از شب‏ها چنین عبادت می ‏كردند.

    این مطلب از نظر امكان عملى، مشكلى ندارد و علامه امینى(ره) در برابر انكار برخى، یك شب هزار ركعت نماز، در مقابل آنان به جا آوردند.

    نكته دیگر آنكه، نماز مستحبى را می ‏توان بسیار ساده به جا آورد و بدون خواندن سوره و تنها با یك ذكر (مثلاً »سبحان اللَّه»)، ركوع و سجود آن را انجام داد و در پایان به یك سلام اكتفا نمود. در این صورت دو ركعت، حدود یك دقیقه طول مى‏كشد. در این صورت با احتساب چند ثانیه براى استراحت، بیش از ده ساعت وقت لازم نیست.

    نكته دیگر آنكه در تاریخ، اشخاص دیگرى نیز بوده‏اند كه در یك شب هزار ركعت نماز به جا آورده‏اند. اگر كارى براى یك فرد میسّر نبود، دلیل آن نیست كه براى دیگرى نیز میسّر نباشد.

    اما در بحث كیفیت و كمیت، مسلماً نماز اولیا داراى كیفیت است ؛ آنان گاه آن چنان غرق در عبادت و لذت آن می ‏شوند كه اساساً، گذر زمان و ركعات را جملگى فراموش می ‏كنند و خود را در محضر خداوند، راكع و ساجد می ‏بینند. بر این مبنا، كیفیت و كمیت در این گونه عبادات، همدوش هم است ؛ چنان كه تمامى عبادات به نوعى از كمیت برخوردارند ؛ مثلاً نماز ركعات خاص دارد، طواف هفت شوط دارد و...


     
    1.   نیل به ثواب نامحدود :

    برخی از اعمال عبادی در دین اسلام ثواب محدود ومشخص دارد ولی بین مسلمانان مسلم است كه نماز با جماعت از نماز فرادا برتر است و اگر تعداد نمازگزاران بیش از ده نفر شوند ثواب آن قابل شمارش ونگارش توسط مخلوقات نیست

    2.اعلام اتحاد :

    مسلم است جمع شدن یك عده در یك مكان برای عمل واحد نشان از اتحاد آن افراد در هدف دارد ، نماز جماعت نیز از این امر جهان شمول مستثنی نیست  واین سیاست اسلام ، نماد وحدت كلمه است همه افراد با هر اختلاف سلیقه ای كه دارند با این عمل مشترك وحدت كلمه خود را به جهان اعلام می دارند

    ویل دورانت می ‏نویسد: «بر هیچ انسان منصفى پوشیده نیست كه شركت مسلمانان در نمازهاى جماعت روزانه، چه اثر خوبى در وحدت و تشكّل آنها دارد. با كمى دقت می ‏توان دریافت كه در سایه همین جماعت‏ها و جمعه ‏ها است كه انسجام و اتحادى در اقشار مختلف ایجاد می ‏شود و در سایه آن بركات و ارزش‏هایى وجود دارد. از كارهاى عمرانى یك منطقه گرفته تا راه حل سایر مشكلات افراد و جامعه».

    3.آگاهی از اوضاع ومشكلات جامعه :

    در این اجتماع كه كم هزینه ترین اجتماع دنیاست آگاهى از مشكلات ونیازهاى یكدیگر و زمینه سازی تعاون اجتماعى نهفته است كه دربسیاری از موارد دیده شده است كه در همین اجتماعات است كه نیاز یك نیازمند مرتفع می شود

    4.آگاهی از حال برادران دینی :

    اسلام بسیار بر زیارت ودیدار مومنین تاكید نموده ودر صورت بیماری دستور اكید به عیادت داده است بی هزینه ترین دیدار مومنین ، در صفوف جماعت است و موجب آگاهی از افراد بیمار و... می گردد

    5. آگاهی از مسایل دینی :

    در بسیاری از مواقع تجربه نشان داده است انسان برخی از احكام واجب خود را كه تا كنون نمی دانسته، در صف نماز فرا گرفته است  وبالاخره زیاد اتفاق می افتد كه بین دو نماز حدیث یا مساله احكام یا اعتقادی انسان می شنود ومسیر زندگی  او را متحول می كند

    آمار نشان می دهد افرادی كه اهل جماعت هستند از افراد دیگر آگاهی بیشتری نسبت به مسایل دین دارند اسلام با این عمل با جاهل ماندن افراد مبارزه معنوی می كند

    6.تغییر رفتار و اخلاق نا مناسب

    انسان  ها از نظر رفتاری با یكدیگر متفاوتند چه بسیارند افرادی كه با دیدن یك رفتار اسلامی از یك شخص در صفوف جماعت رفتار زشت خود را كنار نهاده اند انسانها با این حضور معنوی در كنار هم، هركدام خوبی های خود را به دیگران منتقل می كنند تا كنون نشده در صفوف جماعت شئونات غیر اخلاقی آموزش داده شود بر خلاف برخی اماكن دیگر  

     

    پاسخ:

    در روایات صادره از آل اللَّه (ع) چند جهت ذكر شده است:

    1 - حضرت امام موسی بن جعفر (ع) فرمود: "در شب معراج خداوند به رسول خود امر كرد كه وضو بگیرد و نماز بخواند. پیامبر وضو گرفت و تكبیرة الاحرام گفت و حمد و سوره را خواند و ركوع رفت و به دستور خداوند سر به سجده گذاشت و تسبیح خدا كرد پس از سر برداشتن بدون اینكه خداوند مجدداً دستور سجده بدهد نبی گرامی اسلام به خاطر عظمت و جلالت پروردگار سر به سجده گذاشت و خدا را تسبیح نمود. به همین خاطر خداوند امر فرمود همه در نماز در هر ركعتی دو سجده نمایند[i]

    (به این نوع دستورات اصطلاحا می گویند ما سنه الرسول یعنی آنچه برای اولین بار عقل كل عالم هستی یعنی پیامبر پایه نهاده است)

    2 - امام صادق(ع) فرمود: "معنا و تأویل سجده اول در واقع این است كه نماز گذار می‏گوید: منها، خلقنی؛ یعنی از زمین مرا آفریدی. وقتی سر بلند می ‏كند، می‏ گوید: منها اخرجتنا؛ از خاك خارجم كردی، وقتی سجده دوم می‏رود می ‏گوید: و الیها تعیدنا؛ به سوی زمین ما را برگرداندی و وقتی سر بلند می‏كند، در واقع می‏گوید: و از زمین بیرون مان می‏سازی (و منها تخرجنا) [ii]

    [i] صدوق، علل الشرایع، ج 2، ص 31، حدیث 3
    [ii] صدوق، علل الشرایع، ج 2، ص 31، حدیث 4.

    اگر درآمد كسى حلال و طیب نباشد و باآن درآمد خانه و لباس و غذا تهیه كند، آیا نمازش قبول است؟
    از همین جا درمی ‏یابیم كه نماز معیارى است كه قبولى اعمال دیگر را نیز مى‏توان با آن سنجید. پس اگر نماز قبول باشد، كارهاى خوب دیگر نیز قبول است و اگر مردود باشد، چنان بر می ‏آید كه اشكال ریشه‏اى در اعمال وجود دارد.

    براى مثال: آمپرهاى یك وسیله نقلیه، نشان دهنده سلامت و یا اشكال در كار موتور آن وسیله است. نماز نیز نشان دهنده سلامت اعمال و یا خرابى دیگر اعمال است. اگر كسى توانسته است نماز خود را از ریا و سُمعه دور نگه دارد، قادر خواهد بود در بقیه عبادت‏ها و كارها نیز این ویژگى را حفظ كند؛ چون نماز وظیفه‏اى است كه شبانه روز با آن مرتبط هستیم. بنابراین نماز شاخصى است كه همه اعمال دیگر با آن سنجیده شده و محك زده می ‏شود
     

      نماز از نظر «اجتماعى»، موجب نظم و انضباط نمازگزاران، وحدت و همدلى مسلمین، از بین رفتن فساد و تباهى جامعه و پاكسازى معنوى محیط مى‏شود.
    از نظر «سیاسى» نماز - به خصوص نمازهاى جمعه، اعیاد و جماعت - نشانگر شكوه، بزرگى و اتحاد مسلمانان و زمینه ساز حضور نمازگزاران در عرصه اجتماع و آگاهى از مسائل سیاسى و دینى است.

    از نظر «فرهنگى»، نماز سازنده و تعالی ‏بخش انسان و فراهم آورنده محیطى پاك و دینى است. نماز غنی ‏ترین فرهنگ عبادى یك ملت و نشانه حاكمیت توحید در یك جامعه است.

      نه تنها خداوند همه نمازها را می ‏بیند و مى‏شنود، بلكه تمامى رفتارها، حركت‏ها، حالات و ویژگی ‏هاى هر موجود در نزد او حاضر است و او به همه آنها احاطه دارد. منشأ این پرسش آن است كه خداوند، با موجودات محدودى همانند انسان، مقایسه شده است كه با انواع محدودیت‏ها احاطه شده است! حال آن كه: «لیس كمثله شى‏ء(شورى(42)، آیه 11.)؛ هیچ چیز همانند خداوند نیست» بلكه او محیط بر همه چیز است: «انه بكل شى‏ء محیط»(فصلت (41)، آیه 54. ).

    تمامى هستى چشم و گوش خداونداند و هیچ محدودیتى در ذات او، براى احاطه مخلوقاتش نیست. بنابراین نه تنها میلیاردها انسان اگر هم زمان در حال عبادت باشند، براى او زحمتى به وجود نمی ‏آورند؛ بلكه او در یك آن به همه موجودات جهان - از ذرات اتم گرفته تا كهكشان‏هاى عظیم - احاطه و نظارت دقیق دارد.

    در دعاها می ‏خوانیم: «یا من لایشغله شأن عن شان و لاسمع عن سمع و لابصر عن بصر(الكافى، ج 2، ص 593.)؛ اى خدایى كه كارى تو را از كار دیگر باز نمی‏دارد و نه هیچ شنیدنى تو را از شنیدن دیگر و نه دیدنى از دیدنى دیگر»(الكافى، ج 2، ص 593.).

    بنابراین منشأ این پرسش، مقایسه نابه جاى خداوند با مخلوقى همانند انسان است. اگر شأن خداوند، اندكى شناخته شود و به درستى تصور گردد، حل این مسأله بسیار آسان خواهد شد.


    مجموعه معارف دین دو گونه است:

    یك - اصول و معارف نظرى

    دو - برنامه‏ ها و دستورات عملى

    قسمت اول نیز مشتمل بر دو گونه از مسائل و موضوعات است:
    1 - موضوعات زیر بنایى و پایه‏اى

    2 - موضوعات روبنایى و فرعى

    «اصول دین» مجموعه عقاید بنیادى و پایه‏اى دین است كه عمدتاً جنبه نظرى دارند و ازهمین‏رو به آنها اصول دین گفته می ‏شود (مانند

    توحید، نبوت و...). نماز گرچه از نظر عملى جزء اصول و پایه‏ هاى تربیتى رفتار دینى است؛ ولى بدان لحاظ كه از نظر عقیدتى رو بنا

    محسوب می گردد نه زیر بنا، از اصول شمرده نمی ‏شود و به‏عنوان «فروع دین» از آن یاد مى‏گردد.

    بنابراین نماز از جهت عملى در زمره اصول دین است؛ ولى چون از نظر اصطلاح »اصول دین« به معارف پایه‏اى نظرى اطلاق می ‏گردد،

    نماز از جمله آنها به حساب نیامده است.

     

     

اپلیکیشن موبایل
خوشحالیم که میتونم توی موبایل هم همراه شما باشم. تا الان تونستم نسخه اندروید و آیفون رو آماده کنم . دانلود کنید نصب کنید لذت ببرید …

 

 

 

منوی کاربری